30 januari 2005: ZDH - Kaagvogels  2-0  (0-0)
Texelse Courant:

"Taai ZDH stunt tegen sterk Kaagvogels"

Tegen alle verwachtingen in heeft ZDH, één-na-onderste op de ranglijst, zondag op eigen terrein gewonnen van de één-na-bovenste, Kaagvogels. De gasten uit Kolhorn speelden erg goed, maar verzuimden te scoren, waarna ze in de laatste twintig minuten tweemaal moesten buigen voor een snelle counter van de thuisploeg (2-0).

De overwinning was een enorme verrassing, want hoewel ZDH in het kermisweekend in september in Kolhorn een gelijkspel uit het vuur had gesleept, had Kaagvogels de afgelopen maanden bewezen een uitstekende ploeg te zijn, die onder meer twee keer met 7-1 van Knollendam won en ook te sterk was voor Oosterend en De Koog. Het stuntje kwam als geroepen voor de Hoornders, want ondanks aardig spel en een hartverwarmende inzet waren ze na de winterstop door verlies tegen koploper DESS en een vrij weekend flink gezakt op de ranglijst.
Opvallend genoeg was ZDH in het eerste kwartier het meest kansrijk. De ploeg van de jarige trainer Leen van Elk speelde veel feller dan Kaagvogels en verscheen enkele malen dreigend voor het doel van de tegenstander. Spits Niels Dekker kreeg een mooie kans de score te openen, toen hij na een bekeken pass van Joop Rommets solo op het doel van Kaagvogels afging. De keeper redde echter met een been.
Daarna namen de gasten het initiatief over. Met snelle positiewisselingen en vloeiende combinaties werd ZDH ver teruggedrukt. De Hoornders weerden zich echter knap. Ze gaven hun tegenstanders zo min mogelijk ruimte, waardoor er nauwelijks scoringskansen ontstonden. Het meeste gevaar was nog te duchten bij corners en schoten van afstand, maar keeper Christiaan Stolk bleef de situatie steeds meester. Aanvallend kwam ZDH er nauwelijks aan te pas. De middenvelders liepen zich de longen uit het lijf om het spel van Kaagvogels te ontregelen, maar misten de kracht om de op een kansje loerende spitsen Niels Dekker en Ivar van Elk in stelling te brengen.
Na rust viel er aanvankelijk weinig te beleven. Kaagvogels bleef de beste ploeg, maar hoe langer doelpunten uitbleven, hoe slordiger de gasten begonnen te spelen. De aanvalsopzet zag er meestal nog wel veelbelovend uit, maar eenmaal in de buurt van het doel van Stolk kwam de klad er steeds in. Daardoor groeide het vertrouwen bij ZDH in een goede afloop, helemaal toen de thuisploeg twintig minuten voor het einde verrassend op voorsprong kwam. Daan van der Slikke schoof de bal ter hoogte van de middenlijn in de voeten bij collega-middenvelder Joop Rommets, die vrij baan kreeg doordat alle aandacht op de snelle Dekker was gevestigd. Na een rush van veertig meter hield de routinier het hoofd koel. Hij omspeelde de uitgelopen keeper en schoof de bal in het verlaten doel (1-0).
Daarmee ontketenden de Hoornders een stormloop van Kaagvogels die ze in lange tijd niet te verwerken hadden gekregen. Met veel kunst- en vliegwerk en uitstekend keeperswerk van Stolk hielden ze hun doel schoon, onderwijl loerend op een tegenstoot. Vijf minuten voor het einde kwam de beloning, toen Dekker, ondanks de vele kilometers die hij al in de benen had, nog snel genoeg was om de verdediging van Kaagvogels af te troeven. Hij behield daarna het overzicht en gaf de keeper het nakijken (2-0). De gasten ging niet zomaar akkoord met het doelpunt, omdat ze vonden dat Dekker buitenspel had gestaan. De scheidsrechter oordeelde echter dat hij dat misschien inderdaad had gestaan toen Ivar van Elk de bal in voorwaartse richting in beweging bracht, maar dat Van Elk niet de bedoeling had gehad op Dekker te passen, waarna een tegenstander de bal raakte en zo het buitenspel ophief.
In de slotfase was Kaagvogels nog een paar keer dicht bij een treffer. Eenmaal werd de bal van de doellijn gehaald en een andere keer tikte Stolk de bal tegen de lat, maar de gasten kregen niet wat ze eigenlijk wel hadden verdiend.